صد فیلم برتر شاهکار سینما
شاهکار های سینما از هنرمندان بزرگ آلن دولن ، مارلون براندو ، آنتونی کوئین |
طرح های توجیهی اقتصادی
مشاغل پردرآمد مخصوص علاقمندان به کارآفرینی |
|
X
تبلیغات در بلاگ اسکای
|
|
با عرض سلام.
از اینک این وبلاگ روی آدرس های زیر نیز قابل دسترسی است.
و همچنین آدرس های الکترونیکی اینجانب :
-----------------------------------------------------------
New adresses for weblog :
New E-mail adresses for me (writer)a:
بسیج یک حرکت بی ریشه و سطحی و صرفاً ازروی احساسات نیست، بسیج یک حرکت منطقی و عمیق و اسلامی و منطبق بر نیازهای دنیای اسلام – و به طریق اولی – جامعه اسلامی است. قرآن کریم می فرماید:
[ هو الذی ایدک بنصره و بالمؤمنین] ای پیامبر، خدای متعال تو را، هم به وسیله نصرت خودش و هم از طریق مؤمنین مؤید قرار داد و کمک کرد. این خیل عظیم مؤمنینی که در اینجا مورد اشاره آیه قران قرار گرفته اند، عبارت دیگری است از آنچه که امروز به نام بسیج در جامعه ما قرار دارد.
بسیج عبارت است از مجموعهای که در آنها پاک ترین انسانها، فداکارترین و آماده به کارترین جوانان کشور، در راه اهداف عالی این ملت و برای کمال رساندن و به خوشبختی رساندن این کشور جمع شده اند. ... مجموعهای که دشمن را بیمناک و دوستان را امیدوار و خاطرجمع می کند...بسیج در حقیقت مظهر یک وحدت مقدس میان افراد ملت است...بسیج در واقع مظهر عشق و ایمان و آگاهی و مجاهدت و آمادگی کامل، برای سربلند کردن کشور و ملت است.
علت اینکه در کشور ما بسیج این طور درخشان شد و شکفت چه بود؟ ایمان عاشقانه، ایمان عمیق، ایمان توام با عواطف که از خصوصیات ملت ایران است، مثل بعضی از ملتهای دیگر، عواطف در این ملت جوشان است کلید بسیاری از مشکلات است. این ایمان با آن عواطف همراه شد و این رودخانه عظیم خودشان را به این دریای پهناور تبدیل کرد و مشکلات را در هر جایی که لازم بود از بین برد.
بسیج یعنی حضور بهترین و بانشاط ترین و باایمان ترین نیروهای عظیم ملت در میدان هایی که برای منافع ملی، برای اهداف بالا، کشورشان به آنها نیاز دارد، همیشه بهترین و خالص ترین و شرافتمندترین و پرافتخارترین انسانها این خصوصیات را دارند. بسیج در یک کشور، معنایش آن زمرهای است که حاضرند این پرچم افتخار را بر دوش بکشند و برایش سرمایه گذاری کنند.
چهار شنبه شب ار بیرون اومدم خونه رفتم تو اتاق ....
ناراحت بودم بیشتر به خاطر یک سری از دوستانم که منو فراموش کرده بودن....
همینجوری بودم که یهو بابام اومد تو اتاق گفت محمد برا اعتکاف ثبت نام شدی!
خشکم زد.....
کفم بریده بود .... اصلاباور نمی کردم.
آخه ۲ و ۳ روز بود که بخاطر اینکه رفقا نامرد شدن ناراحت بودم.
نمی دونم ولی الان فکر می کنم که خدا واقعا بهترین رفیقه آدمه.
الان معنی این آیه رو می فهمم که آیا خدا برای بنده اش کافی نسیت؟
در هر صورت من ۲ جا ثبت نام کردم از بین کلی جا که پر شده بود...
ولی آخر سر اسمم در اومد.... ما که رفتیم....
رفتم که ۳ روز با بهترین رفیقم حرف بزنم و اونم به حرف هام گوش بده و جوابم رو بده....
باسلام.
چند روز پیش داشتم تو وب سایت دکتر جلالی می چرخیدم و سوالی پرسیدم. در حین گردش تو سایت ایشون مطلب زیر رو دیدم که حرف دل من هم هست.
گفتم برای شما هم بگذارم تا استفاده کنین!
بنظر بنده معیار توسعه یافتگی کشورها امروزه تولید، توزیع و استفاده از اطلاعات صحیح است. پهنای باند زیاد شبکههای ملی و بینالمللی این فرصت را ایجاد خواهد کرد تا اطلاعات با کیفیت چندرسانهای در خدمت کاربران باشد و وقت کمتری صرف انتظار باراندازی اطلاعات شود. یادش بخیر، در اولین برنامه چهارم توسعه قرار بود که تا پایان سال آینده 750 خط STM1 که هر کدام 155 مگا بیت بر ثانیه اطلاعات بر روی اینترنت را میدهد داشته باشیم که وزارت ICT در برنامه توسعه خود آنرا به 150 خط تقلیل داد و فعلآ هم که 40 خط STM1 به گفته مسئولین آن وزارت خانه داریم و سال آینده هم پایان برنامه توسعه چهارم است. راستی ترس ما از داشتن پهنای باند زیاد چیست. نظر شما چیست؟ آیا پهنای باند زیاد و حجم زیاد محتوای الکترونیکی از داشتههای کشور بر روی شبکه جهانی اینترنت معیار توسعه یافتگی کشورها در قرن 21 نیست؟ برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد پهنای باند سری به این آدرس بزنید:www.coolnerds.com/Newbies/Bandwidth/Bandwidth.htm
نظر وزیر محترم ارتباطات و فناوری اطلاعات در مورد پهنای باند (28 اردیبهشت 1387) :
باند 56 کیلو بیت برای مصارف خانگی ودانشگاه ها کافی است
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات گفت: برخی از شرکتهای اینترنتی در ارایه پهنای باند واقعی اینترنت کوتاهی میکنند.
محمد سلیمانی در گفت و گو با خبرنگا اقتصادی خبرگزاری فارس اظهار داشت: در حال حاضر پهنای باند 128 کیلو بیت یا 56 کیلو بیت مشکل اینترنت کشور نیست، بلکه نحوه ارایه این میزان از سوی شرکتهای ارایه دهنده اینترنت بحث است.
وی گفت: پهنای باند 128 کیلو بیت اکنون برای بسیاری از سازمانها بدون مشتری است و این میزان را شرکتها حتی نمیتوانند به مشتریان عرضه کنند.
سلیمانی افزود: پهنای باند 56 کیلو بیت برای مصارف و کاربران اینترنتی خانگی و دانشگاهها حتی برای دانلود کتابهای 500 صفحهای مناسب است.
وی تاکید کرد: در برخی مواقع پهنای باند ارایه شده از سوی برخی شرکتها حتی 2 کیلو بیت نیز نمیشود.
وزیر ارتباطات با اشاره به عقبماندگی کشور در ارایه پورتهای پرسرعت اینترنت، اظهار داشت: با صدور مجوز برای ارایه پورتهای پرسرعت از سوی شرکتهای مخابرات استانها نرخ رشد در این زمینه سرعت میگیرد.
وی تصریح کرد: با در نظر گرفتن 17 میلیون خانوار با لحاظ کردن ضریب نفوذ 30 درصدی اگر بتوانیم 12 کیلو بیت را به این 30 درصد یعنی 5 میلیون نفر برسانیم انقلاب عظیمی در عرضه اینترنت پرسرعت کردهایم.
سلیمانی گفت: این امر نیازمند سرمایهگذاری حداقل 2 یا 3 هزار میلیارد ریالی است.
منبع : وب سایت دکتر جلالی
- «محرمانه»، «خیلی محرمانه»، «مستقیم»، «لطفا شخصا مفتوح فرمایند»؛ اینها عباراتی است که روی خبرنامههای محرمانهای که برای مسئولان فرستاده میشود، خودنمایی میکند...
آیا ممکن است همین خبرنامهها به منافع یک کشور لطمه نیز وارد کند؟ ... آنچه کمتر مورد توجه است این است که اگر «عناوین» اخبار محرمانه بی جهت «تکثیر» شده و اموری که نباید محرمانه باشند، بی دلیل از دید مردم پنهان نگاه داشته شوند، موانع بسیاری در روند حل مشکلات مردم و پیشرفت کشور پدید میآید.
به نظر میرسد در کشور ما چند نوع خبر که نه از نظر دینی باید محرمانه باشند و نه دنیای امروز آنها را محرمانه تلقی میکند، به دلیل پارهای عذرهای ناموجه در زمره اخبار محرمانه قرار گرفتهاند...
یک دسته از اخباری که متأسفانه نوعا بی جهت مهر محرمانه میخورد، آمار ناهنجاریها و نابسامانیهای گوناگون اجتماعی در کشور است. هیچ کشوری در جهان، عاری از ناهنجاریهای اجتماعی نیست، اما مسأله این است که آیا جای آمار ناهنجاریها در خبرنامههای محرمانه است و یا این آمار و اخبار باید به وضوح و صادقانه به اطلاع مردم رسانده شود و اساسا کدام یک به صلاح کشور است؟
نظری به اخبار رسانه ملی، مؤید این است که گویی «خبر رسانی» در کشور ما، یعنی رساندن اخبار خوب به مردم، و معمولا خبر منفی خبر به شمار نمیآید.
باید پرسید اخبار صدا و سیما برای کدام مخاطب ارایه میشود؟ ظاهرا فرض این است که میلیونها نفری که مثلا پای خبر ساعت 21 مینشینند، با این پرسش در ذهن به شنیدن اخبار روی آوردهاند که: «ای مسئولان، زود باشید بگویید امروز برای ما چه کردهاید»؟ گوینده هم شروع میکند: یک کارخانه افتتاح شد، یک وزیر خارجه آمد، دو نفر در المپیاد مدال آوردند، آمار سرقت هم کاهش یافت. ضمنا دو پروژه هفته آینده افتتاح میشود، مشکل کمبود برنج تا چند روز دیگر حل میشود و تا ده سال دیگر چنین و چنان میشود.
حال از مردم چه کمکی بر میآید و چه باید بکنند؟ هیچ، اصلا مشکلی نیست که آنها بخواهند کمکی ارایه دهند؛ تنها منتظر باشند تا اخبار خوش بعدی را در بخش بعدی خبر بشنوند. گویی، سیستم خبررسانی مردم را مستبدانی متوقع فرض میکند که درباره کشور خود تنها تحمل شنیدن اخبار مثبت را دارند.
اما همین اخبار میتوانست به گونه دیگری باشد. همه آن اخبار مثبت پخش شود، ولی در ضمن، معضلات و آمارهای آنها صادقانه با مردم در میان گذاشته شود. در این صورت، فرض این است که بینندگان خبر با این پرسش در ذهن، تلویزیون را روشن کرده و به اخبار گوش میسپارند که: «از ما چه کمکی برمیآید»؟ در این حالت، مردم مستبدانی بی تحمل فرض نشدهاند، بلکه نقشی مانند استاد راهنمای یک پایان نامه را به عهده دارند...
در ایران، متأسفانه اثرات سازنده خبررسانی درباره امور منفی و پیامدهای مثبت اعلام آمارهای مربوطه مورد غفلت واقع شده است. مثال زیر به توضیح مطلب کمک میکند.
انشاءالله که تعدادشان در حال افزایش است، اما فرض کنیم روزی تلویزیون اعلام کند بنا بر یک آمار قابل اعتماد، تعداد نوجوانان و جوانان نمازخوان 5 درصد نسبت به سال گذشته کاهش یافته است. آیا تأثیر چنین خبری در جامعه منفی است؟ ممکن است در وهله نخست، چنین به نظر بیاید، اما درمیان گذاشتن صادقانه چنین آماری با مردم از سوی مسئولان، خود سرچشمه یک حرکت اجتماعی میتواند باشد:
فیلمنامه نویسی که مشغول نگارش فیلمنامه است، پیامی از نماز در متن فیلمش جای میدهد، فرهیختگان و مبلغان مذهبی بیشتر به این مطلب توجه میکنند، پدران و مادران نظارت بیشتری بر فرزندان خود اعمال می کنند، آموزش و پرورش برنامه نماز در مدارس را جذابتر میکند، در تبلیغات شهری، اهمیت بیشتری به نماز داده میشود، استاد معادلات دیفرانسیل یا پاتولوژی با گفتن جملهای در اثنای درس، در این جهاد بزرگ اسلامی و ملی شرکت میکند. عده ای دیگر به دنبال ریشهها رفته، مثلا توجه بیشتری به لقمه حلال میکنند و تعدادی دیگر در استفاده از برخی برنامههای ایمان سوز و روحکش ماهوارهای، احتیاط بیشتری میکنند...
سیاستگذاران خبری به خوبی میدانند که اخبار منفی هم، خبر به شمار میآید و از این روی، خبرنگاران نیز موظفند به محض آگاهی از آمار ناهنجاریها، گزارشی از آن تهیه و ارسال کنند، اما این دستور مربوط به خبرنگارانی است که در خارج از ایران کار میکنند. از این جهت است که اگر تعداد معتادان یا تعرضات جنسی در فرانسه یا آمریکا بالا رود، انعکاس آن در اخبار رسانه ملی به چند ساعت نمیکشد.
سیاستگذاران خبری ظاهرا توجه ندارند که نخستین پرسشی که با شنیدن اخباری اینچنین، به ذهن بسیاری از مخاطبان راه مییابد، این است که چرا آمار مشابه در مورد کشور خودمان در اخبار اعلام نمیشود؟ اساسا چه معنایی دارد که بیننده ایرانی آمار خودکشی در کره جنوبی، سرقت در استرالیا، چاقوکشی در انگلیس، قتل در آمریکا، رشوه در ژاپن و بیخانمانها در کانادا را بداند، ولی از آمار مشابه در کشور خود ـ چه اندک و چه بسیارـ آگاه نباشد؟!
پنهان کردن آمار امور منفی مثل اعتیاد، خودکشی، ایدز و به طور کلی اخبار ناهنجاریها و قرار دادن آنها در خبرنامههای محرمانه، پیامدهایی از این دست به دنبال دارد:
1) چون مردم که خود قربانیان اصلی هستند، در بی خبری از آمار واقعی نگه داشته میشوند، خطر را جدی نمیبینند و بر رفت و آمدها و تماسهای فرزندان خود نظارت کافی نداشته و کمتر آنان را از خطرات آگاه میکنند.
2) چون آمار رسمی وجود ندارد، هر آمار نادرست و اغراق آمیزی که توسط بیگانگان اعلام شود دهان به دهان میگردد و در واقع زمینه لازم برای مؤثر واقع شدن «سیاه نمایی»ها فراهم میشود. وقتی رسانه ملی مجاز به ارایه مداوم و مستمر آمار رو به کاهش یا افزایش ناهنجاریها نباشد، در عمل این مأموریت به دلسوزانی! چون رادیو «بی. بی. سی» و رادیو اسرائیل و پایگاههای اینترنتی ضد انقلاب واگذار شده که با ترفندهای خبری هر آمار وحشتناکی را به مخاطبان بقبولانند.
3) چون غالبا آمار آسیبهای اجتماعی از دید مردم پنهان است، فشاری از ناحیه افکار عمومی بر مسئولان مربوطه وارد نمیشود.
وقتی مردم در جریان آمار دقیق و موثق در مورد ناهنجاریها قرار نمیگیرند، چگونه میتوانند کمک کنند؟ سخن حکیمانه امام (ره) در اوایل انقلاب که نگویید انقلاب برای ما چه کرده، بگویید ما برای این انقلاب چه کردهایم، زمانی قابل پیاده شدن است که مردم صادقانه در جریان مشکلات قرار گیرند.
احتیاط بیجا در اطلاعرسانی به مردم، تنها درباره آمار امور منفی نیست...امروز چنین پنداشته میشود که یک روحانی یا باید روی منبر نشان داده شود یا در یک همایش و یا پشت میز ریاست دادگاه. فکر میکنیم اگر یک روحانی سرشناس در حال ورزش کردن نشان داده شود، حرمت روحانیت میشکند، در حالی که پیامبر شخصا در مسابقه شترسواری شرکت کرده و یا با کودکان بازی میکردند. باز فکر میکنیم که اگر چند نفر در ایام انتخابات در رسانه ملی در پاسخ مصاحبهگر بگویند ما در انتخابات شرکت نمیکنیم از تعداد شرکت کنندگان کاسته میشود، در حالی که همین امر بسیاری از مرددان را به صحنه میآورد...
منبع : تابناک
